بچه هاي آسمان

چند سال پیش در جریان بازی های پارالمپیک (المپیک معلولین) در شهر سیاتل آمریکا 9 نفر

 از شرکت کنندگان دو  100متر پشت خط آغاز مسابقه قرار گرفتند.همه این 9 نفر افرادی 

بودند که ما آنها را عقب مانده ذهنی و جسمی می خوانیم. آنها با شنیدن صدای تپانچه 

حرکت کردند. بدیهی است که آنها هرگز قادر به دویدن با سرعت نبودند و حتی

 نمی توانستند به سرعت قدم بردارند بلکه هر یک به نوبه خود با تلاش فراوان می کوشید

 تا مسیر مسابقه را طی کرده و برنده مدال پارالمپیک شودناگهان در بین راه مچ پای یکی

 از شرکت کنندگان پیچ خورد . این دختر یکی دو تا غلت روی زمین خورد و به گریه افتاد. 

هشت نفر دیگر صدای گریه او را شنیدند ، آنها ایستادند،

 سپس همه به عقب بازگشتند و به طرف او رفتند یکی از آنها که مبتلا به سندروم داون

(عقب ماندگی شدید جسمی و روانی) بود، خم شد و دختر گریان را بوسید و گفت :

 این دردت رو تسکین میده....

سپس هر 9 نفر بازو در بازوی هم انداختند و خود را قدم زنان به خط پایان رساندند. در واقع

 همه آنها اولشدند. تمام جمعیت ورزشگاه به پا خواستند و 10 دقیقه برای انها دست زدند.

تقدیم به همه دانش آموزان استثنایی 

همکاران عزیز :چتربان رابر دارید .در این مدارس چیزی جز مهربانی نمی بارد .

اینجا بهشت مهربانان است.